سؤال با سلامپیرو ایمیل شما مبنی بر استفاده مطالب در صورت امکان مطلب اول من رو بررسی کنید که یه وقت اشتباه نرم http://sshoeibi.blogfa.com/ممنون از لطفتون و وقتی که می زاریدپاسخ سلام آقای شعیبی.خیلی خوب ادامه مطلب

یک آزمایش ساده برای ورود به یک دوره آموزشی برای آزمایش مناسب بودن این دوره برای یادگیری، به هریک از سؤالات (معیارهای) زیر، با بله یا خیر پاسخ بده. اگر این دوره را گذرونده باشی، برای همین یاد گرفته ها، در شهر کار هست؟ آیا دوست داری که شغل تو، همین کار باشه؟ آیا درآمد چنین کاری زندگی مورد نظر تو رو پاسخگو هست؟ میشه از یکی دو تا شاغل پرسید. آیا می تونی با افتخار به دیگران بگی، این همون کاریه که دلم می خواد؟ اگر جواب حتی یکی از چهار سؤال بالا منفی هست، پیشنهاد می کنم وارد نشی؛ یا حداقل بیشتر بررسی کنی. به نظر من هر دوره آموزشی که به عنوان پیشنیاز هم سراغش می رویم، باید به تنهایی قابلیت شغل شدن را داشته باشد. در غیر این صورت به احتمال زیاد با گشت های نه چندان عمیق در وب، می توانیم آگاهی مورد نیازمان را به دست آوریم. http://sadighim.ir/personal/note-knowledge-management/1767-note-km-test-to-enter-a-course ادامه مطلب

هرچی می خواهی یاد بگیری

فراداده: تأکید بر آشنایی و استفاده عملی از نرم افزاهای مورد استفاده دز موضوع یادگیری.

http://sadighim.ir/personal/note-knowledge-management/1768-note-km-leaing-it-tools

در مهندسی نرم افزار این به خوبی جا افتاده است که فراتر از واسط کاربر (user interface)، باید تمام مسیر ارتباطی کاربر با مجموعه ی ما را دید. از ورود به اداره و نگهبانی، تا تعامل با بخش های مختلف و تعامل با سایت و نرم افزار. و این را تجربه ی کاربر می گویند. خوشبتختانه در سالهای اخیر توجه به استفاده از فناوری اطلاعات برای ارائه خدمات دستگاه ها به مردم بیشتر شده است. اما معمولا نگاه اصلی بخشی است. یعنی هر بخش به فکر خودش است و سایت خودش را دارد. حداکثر اینکه واسط کاربر مطرح است؛ کسی فکر تجربه ی کاربر نیست. به ویژه به دست اندارکاران نرم افزار، فناوری اطلاعات و به ویژه به مدیران فناوری اطلاعان قویا توصیه می کنم:خود را جای کاربر بگذارید و تمام مسیر و بلاهایی که به سرش می آوریم را نگاه کنیم. او تمام بخش ها را جزیی از یک کل (مثلا یک وزارتخانه) و یک پارچه می بیند. متأسفانه عملکرد ناهمخوان بخش ها با یکدیگر یک مشکل متداول است. دعوت می کنم سایت sadighim.ir را ببینید. برچسبها: مدیریت فناوری اطلاعات, مهندسی نرم افزار, تجربه ی کاربر, user experience ادامه مطلب

پيشگفتار کتاب مهندسی نرم افزار همراه نویسنده: دکتر محسن صدیقی مشکنانی ناشر: نشر ممد سال نشر: 1396 سهولت استفاده از گوشیهای هوشمند و همراهی آن با افراد، انگیزهی تولید محصولات بیشتر روی گوشی شد؛ و افزایش محصولات بیشتر و توانمند، انگیزهی استفاده از گوشی را بیشتر کرد؛ و این دور ادامه دارد. به گونهای که قریب به اتفاق سامانههای نرمافزاری دارای نسخههای همراه هم هستند. به این ترتیب تولید نرمافزار همراه بسیار پرجاذبه است. از سوی دیگر سهولت ورود به این حیطه و وجود مصادیق متعدد از نوآوری و تولید محصولات همراه کارآمد، کارساز و البته درآمد زا، تولید نرمافزار همراه و در کل فناوری اطلاعات را یکی از گزینههای جوانان کشور کرده است. می خواهم نتیجه بگیرم که پرداختن به مهندسی نرمافزار همراه کاملا ضروری و مهم است. همراه هدف نرمافزار همراه و نرمافزار وب، به عنوان نوعی از نرمافزار، از مباحث مربوط به مهندسی نرمافزار ارث میبرند. در عین حال ویژگیهایی دارند که به وضوح تولید نرمافزار همراه و وبی را از نرمافزار سنتی متمایز میکند. تلاش من در ، پرداختن به این وجوه تمایز است. چند نکته نمودار انتهای این پیشگفتار ساختاری است که برای نگارش این کتاب تدارک کردم. و بجز دو بحث جدید (نسبت به ) بقیه موارد را سعی کردم پوشش دهم. توجه اصلی این کتاب تولید نرمافزار همراه دورگه[1] است که سعی میادامه مطلب

در فریب به اتفاق کارهایی که در موضوع آموزش به کمک رایانه انجام می شود، حرف اصلی چگونگی استفاده از رایانه (فناوری اطلاعات) برای تسهیل آموزش مورد نظر، مثل ریاضی است. در واقع اهداف و محتوا همان اهداف و همان محتوای سنتی است؛ و فناوری اطلاعات صرفا ابزاری در همان مسیر. به نظر من یک کار مهمتر، در واقع یک کار بنیادی در مدیریت کلان دانش، بازنگری در اهداف و محتوای آموزادامه مطلب

رفتار ما در وب هم بخشی از رفتار اجتماعی ماست. و نوسانات و ناهمخوانانی (inconsistency) رفتار ما در وب هم می تواند موجب بی اعتمادی دیگران از ما شود.

• فناوری اطلاعات یک ابزار قطعی برای کاهش مشکلات توانخواهان (مثل نابینایان و بزرگترها)، و حضور اجتماعی آنان است.
• خوشبختانه قابلیتهای فراوان گوشیهای هوشمند، امید به بهرهگیری از فناوری اطلاعات برای توانخواهان را افزایش داده است.
• این در صورتی است که تدارک کاربردهای ویژهی توانخواهان، مورد توجه توسعه دهندگان قرار گیرد.

نشانه ها / حادثه ها (events) مهمترین ابزار ما برای تشخیص نوع و زمان اقدام ما هستند. بنابراین تدارک و توجه به حسگرها و ساز و کار عکس العمل در قبال حادثه ها کاملا ضروری است. مبنای برنامه سازی حادثه گرا (event oriented) هم همین تشخیص و تعیین حادثه ها (مثل کلیک کردن کاربر) و نوشتن کد مناسب برای عکس العمل مناسب است. در کاربردهای وب، همراه و بی درنگ، نگاه حادثه گرا یک باید است. ادامه مطلب